Hoe is het nu?


Het is alweer even geleden dat ik een blogje geplaatst heb. En dat komt eigenlijk door de vermoeidheid. Ik voel mij namelijk echt enorm moe. Heb nauwelijks energie en voel mij erg afgevlakt qua emoties. Ik kan smorgens een boodschap doen. Maar dan moet ik smiddags echt gaan rusten. En ik moet eerlijk zeggen dat dat mij tegenvalt. Ik wil juist gaan genieten, er alles uithalen wat er in het leven zit. Mooie plannen maken. 

Maar op dit moment lijkt het mij vooral te belemmeren. 

Ik ben wel goed bezig met het afbouwen van de morfine. Hopelijk gaat dat een beetje snel, zodat ik de demping van stemming voel verdwijnen. 

Wel is mij nadrukkelijk verteld dat het 6 weken kan duren voordat de bestralingen compleet zijn werk gedaan hebben. Nu nog 5 weken dus. Aangezien het nu ruim een week terug was dat ik mijn laatste bestralingen heb ondergaan. 

Dus we mogen misschien ook niet de wonderen verwachten. En moet ik nu gewoon accepteren dat ik op dit moment niet zo heel fit ben. En dat dat echt wel weer goed gaat komen. Het zou super fijn zijn.  

Wij blijven positief. Ik moet de tijd nemen voor mijn herstel. En daarnaast plannen wij allerlei leuke uitjes met elkaar. Zoals een fijne vakantie binnenkort. All inclusive naar Turkije. Heel erg fijn. Niks moeten, relaxen. Veel zwembaden. Maar ik denk dat dat juist wel goed is voor mij. Beweging zonder veel weerstand. Dus op een passieve manier toch bewegen. Ik denk dat ik daar erg van op zal knappen. 

En ik ga ook nog met mijn beste vriendin een weekendje weg. Er staat een echte Roemeense bruiloft in de planning. Mijn schoonzusje gaat trouwen in Roemenië. En gelukkig ben ik goed geslaagd voor een jurk. Eind oktober ga ik met mijn schat een weekendje naar Den Haag. Sinterklaas inkopen doen en natuurlijk extra tijd met elkaar. We hebben er echt zin in.

En dan gaan we in september ergens ook nog verhuizen. Alsof het niet gekker kan.

 Komende week ga ik gezellig even op mijn werk langs. Het is toch ineens best gek verlopen. Van wat lichte hoofdpijn, naar ondraaglijke hoofdpijn, naar kankercellen op het hersenvlies. Zo niet verwacht. Zo bizar, maar ook echt rust. Maar ik weet dat het impact heeft ook op mijn collega’s. En daarom vind ik het fijn om van de week toch mijn gezicht te laten zien. Dus de koekjes gekocht, even iedereen verwennen. 

 De hoofdpijn is gelukkig nagenoeg weg. Dat scheelt enorm. Soms heb ik nog wat last van buikpijnklachten. Maar gelukkig gaat dat ook weer beter. Kortom, misschien word ik toch langzaam aan weer meer mens. Wel is mijn huid vreselijk. Hij is heel bont, pukkelig. En is inmiddels mijn haar er ook af. Stoppeltjes. Want ook daar hebben de bestralingen zijn tol geëist. En de plukken haar lagen overal.

Dus heeft mijn moeder zaterdag ochtend de tondeuse er over heen gehaald. En het is meteen een stuk verzorgder. Binnen een paar maanden zal het weer aangroeien. En ik moet eerlijk zeggen, het is nu de derde keer dat ik kaal ben….het begint te wennen.

Er zijn echt ergere dingen. 

 De komende weken zal in het teken staan van herstellen, aansterken en hopelijk langzaam aan weer meer mens te voelen. Zonder de demping. Maar met onwijs veel genieten. Want dat blijft mijn drijfveer! Het genieten van elkaar. En het oppakken van het normale leven. 
© Jaixy, Augustus 2016

Advertenties

51 gedachtes over “Hoe is het nu?

  1. Dag Jaike, eerst en vooral, véél sterkte hé … Wat een harde dobber … ! Ik leef met je mee. Daarnaast: érg fijn om lezen dat je zoveel bijzondere dingen hebt gepland: een Roemeens bruiloft bijwonen, op reis gaan naar Turkije, verhuizen, wow !! Geniet er van ! Groetjes, Peter

    • Dank je wel!! Ik moet gewoon denk ik wat geduld hebben. Ik wil te veel, te snel.
      Maar we hebben zeker veel mooie dingen gepland!
      We willen er ook echt het beste uit halen! En genieten.

  2. Het kan allemaal niet zo snel denk ik, maar zelf weet je dat veel beter.
    Goh, de derde keer kaal, ja je zou er bijna aan gaan wennen.. Gelukkig komt dat sowieso wel weer goed!
    Sterkte meissie en houd vast aan je plan, genieten van alles en elkaar!
    Liefs,Trees

  3. Ik hoop dat jullie eerst lekker naar Turkije gaan? Zo heerlijk, all inclusive, even nergens voor moeten zorgen alleen maar lekker luieren. Daar zul je vast enorm van opknappen. En daarna zit je vast weer boordevol energie voor de andere uitjes en activiteiten. X

    • Ja we zijn echt lekker van plan om naar Turkije te gaan. We gaan genieten. Maar ik hoop dat ik iets helderder van geest kan zijn. Dat afgestompte is zo gek.
      En waarschijnlijk komt het ook door de zwellingen van de bestralingen dat ik mij zo voel. Dat kan dus nog 5 weken duren…. We wachten het af…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s